Τετελεσμένα

Κάποια στιγμή, οι άνθρωποι φεύγουν.
Και μένεις μόνος, με τις συγγνώμες σου να λιμνάζουν στο βάλτο των ενοχών σου.
Κι εκείνα τα ανείπωτα λόγια να βουλιάζουν στον ωκεανό της μοναξιάς.

Τα σκέφτηκες, θέλησες να τα πεις, μα το μετάνιωσες.
Πλεόν, το δικαίωμα της μετάνοιας έχει ανακληθεί. Ανεπιστρεπτί.
Και μόνος πια, αυτοκτονείς στη γκιλοτίνα των αναμνήσεων.

--

Αυτά τα ανείπωτα λόγια με τρομάζουν περισσότερο κι από την ίδια την απώλεια.
Τα ουσιαστικά περιγράφονται με πολύ απλές φράσεις.
"Συγγνώμη", "Σ' αγαπώ", "Ευχαριστώ".

Ο Μεγάλος Ερωτικός

Είμαι πια πεπεισμένος πως ο Ελύτης είναι ο πιο ερωτικός Έλληνας ποιητής. Ερωτικός συνολικά, συναισθηματικά, σαρκικά, ηδονικά, με όλους τους τρόπους που μπορούν δυο άνθρωποι να ερωτευτούν. Αν και δεν είναι κοντά στην ιδιοσυγκρασία μου, καθότι καβαφικός στο έπακρον, σήμερα, ένεκα του ότι το καλοκαίρι πλησιάζει σιγά-σιγά στο τέλος του, θυμήθηκα το "Με την πρώτη σταγόνα της βροχής" από το "Μεγάλο Ερωτικό", σε μουσική του αξεπέραστου Μάνου Χατζιδάκι.



Το καλεντάρι επιμένει από τα μεσάνυχτα να μου υπενθυμίζει πως έχεις γενέθλια σήμερα. Σαμπώς το ξέχασα ποτέ. Το κακό με την καλή μνήμη είναι ότι θυμάται κι αυτά που πρέπει να ξεχαστούν. Χρόνια σου πολλά.

Μαντινάδες XVII - 'π' όπου περάσεις και διαβείς

'π' όπου περάσεις και διαβείς
γλυκολαλούν τ' αηδόνια
και γίνουνται ολάνθιστοι
οι κάμποι και τ' αλώνια

'π' όπου περάσεις και διαβείς
η άνοιξη κλουθά σου
και λουλουδίζουν τα βουνά
στο κάθε πέρασμά σου

'π' όπου περάσεις και διαβείς
ανθίζουν τα λουλούδια
και κελαηδούνε τα πουλιά
σαν να 'ταν αγγελούδια

--

Εν είδει επετειακής ανάρτησης μαντινάδων, μιας και η έμπνευση είναι μια εικόνα που έρχεται από πολύ παλιά. Εκείνη να διαβαίνει και πίσω της η πλάση ολόκληρη ν' ανασταίνεται, όπως ο ερχομός της άνοιξης.

Του νου ταξίδια

Καβάλα σ' ένα όνειρο, ταξίδεψα τον κόσμο όλο

Antonio Machado: Proverbios y cantares XXIX

Caminante, son tus huellas
el camino, y nada más;
caminante, no hay camino,
se hace camino al andar.
Al andar se hace camino,
y al volver la vista atrás
se ve la senda que nunca
se ha de volver a pisar.
Caminante, no hay camino,
sino estelas en la mar.

Wanderer, your footsteps are
the road, and nothing more;
wanderer, there is no road,
the road is made by walking.
By walking one makes the road,
and upon glancing behind
one sees the path
that never will be trod again.
Wanderer, there is no road,
only wakes upon the sea.